வரிக்கு வரி விளக்கம்:

• அழகிற்கு அழகனே: அழகிற்கெல்லாம் அழகாகத் திகழ்பவனே!
• ஆற்றங்கரை வாசனே: ஆற்றங்கரைகளில் கோயில் கொண்டு வீற்றிருப்பவனே! (பொதுவாக அய்யனார் கோயில்கள் நீர்நிலைகளின் அருகில் அமைந்திருக்கும்).
• இருள் போக்கும் மணிமகுடம் உடையவனே: பக்தர்களின் அறியாமை மற்றும் துன்பம் என்னும் இருளைப் போக்கும் ஒளிரும் மணிமுடியை (கிரீடத்தை) தலையில் அணிந்தவனே!
• ஈட்டியும் சாட்டையும், வாங்குப்பட்டையும்: கைகளில் ஈட்டி, சாட்டை மற்றும் ‘வாங்குப்பட்டை’ (வீரர்கள் அணியும் கச்சைப் பட்டை / ஆயுதம்) ஆகியவற்றை ஏந்திய வீரத் தோற்றம் கொண்டவனே!
• உளைப் பொலிந்த புரவியில் வருபவனே: கழுத்து மயிர் அடர்ந்து, அழகாகப் பொலிந்து விளங்கும் குதிரையின் (புரவி) மீது ஏறி வருபவனே!
• ஊர்வலம் நகர்வலம், பூரணி பொற்கலை: கிராமங்களையும் நகரங்களையும் வலம் வந்து காவல் காப்பவனே! தன் தேவிகளான பூரணி மற்றும் பொற்கலை தேவியருடன் வீற்றிருப்பவனே!
• என்றென்றும் கொடைச் சகிதம்: எப்போதும் கேட்கும் வரங்களை அள்ளிக் கொடுக்கும் வள்ளல் தன்மையோடு இருப்பவனே!
• ஏரிக்கரைச் சுற்றி வருபவனே: ஊரையும் ஏரிக்கரைகளையும் சுற்றி வந்து அக்கிராமத்தைக் காவல் காக்கும் எல்லைத் தெய்வமே!
• ஐயனே மெய்யனே ஒருவனே தலைவனே: எங்கள் ஐயனே (தலைவனே), உண்மைப் பொருளாக இருப்பவனே, ஒப்பற்ற ஒரே தலைவனே!
• ஓங்கார ரூபனே: ‘ஓம்’ என்னும் பிரணவ வடிவமாக விளங்குபவனே!
• ஔதா வினை தீர்ப்பானே: (‘ஔதா’ – துன்பம்/வறுமை/பாவம்) பக்தர்களின் பாவங்களையும் தீவினைகளையும் துன்பங்களையும் தீர்த்து வைப்பவனே!
• என் அய்யனாரப்பனே: என் தந்தையான அய்யனார் சுவாமியே!