பாடலின் விளக்கம்:

“தென் அமுதில் குழைந்த சொல்வளமும், தேன் சுவையில் தெவிட்டாத தமிழும் அவள்.”

• • தமிழ்மொழி  அமுதம் போன்ற இனிமையானது. அந்த அமுதத்தில் குழைத்து உருவாக்கப்பட்ட சொல்வளம் (பழமொழிகள், இலக்கியங்கள்) நிறைந்தது.

  • தேன் போன்ற சுவையைக் கொண்டிருந்தாலும், அச்சுவையை எவ்வளவு பருகினாலும் சலிப்பை (தெவிட்டாத) ஏற்படுத்தாத தனித்தன்மை வாய்ந்தது தமிழ்.

  • சுருக்கமாக: அமுதம் போன்ற சொல்வளமும், தேன் சுவையைத் தரும் அலுக்காத இனிமையும் கொண்ட மொழி தமிழ்.

    “புகழ்பாடல் புலவர் மெய்பாடும், மணிலிழையில் தித்திக்கும் மொழியும் அவள்.”

    • புகழைப் பாடும் புலவர்கள் மனதாரப் போற்றிக் கொண்டாடும் உண்மைப் பொருளாக (மெய்பாடும்) இருப்பது தமிழ்.

    • மணிக் கற்களால் இழைக்கப்பட்டது போன்ற அழகிய, இனிமையான (தித்திக்கும்) ஒலி நயமும், கவிநயமும் கொண்டது தமிழ்.

    • சுருக்கமாக: புலவர்களால் போற்றப்படும் உண்மையான மொழியும், கேட்பதற்கு இனிமையான மொழியும் தமிழ்.

      “மங்கா மறை பொன்மேனி, என்றும் மொழிகளின் அரசி என் தமிழே அவள்.”

      • அழியாத (மங்கா) மறைபொருட்களையும், அறிவையும் (மறை) தன்னகத்தே பொன் போன்ற மேனியாய்க் (அழகு, மதிப்பு) கொண்டிருப்பது தமிழ்.

      • எக்காலத்திலும் (என்றும்) உலக மொழிகள் அனைத்திற்கும் அரசியாக (சிறந்த, தலைமை மொழி) விளங்கும் என் தமிழே அவள்.

      • சுருக்கமாக: அழியாத இலக்கியங்களையும், அறிவையும் பொன் போல் கொண்ட, உலக மொழிகளின் அரசி என் தாய்மொழியாகிய தமிழே ஆவாள்.

மொத்தத்தில், இப்பாடல் தமிழின் இனிமை, வளமை, தொன்மை, அழகு மற்றும் அதன் உயர்ந்த நிலையை (அரசி) வெளிப்படுத்திப் போற்றுகிறது.